.. GAYRISI HERŞEYE RAĞMEN ALLAH'A EMANET BİR BEDEN TAŞIYIŞ !..

Kırılma noktası olan mevzular vardır ince ayarda .. Sen bir yerinden kırılmışsındır ve ne yazık o ince çizgiyi farkeden olmamıştır .. Samimi, içten sarılmışlık öylesine olur o anlarda .. Adetten yani sadece, sarılmak gelmez içinden birşey durdurur seni lâkin zorundalık gibi bir hâldir o .. Bir yerinden, bir parça sitem barındırır gibi .. Anlaşılmaz gibi .. Hissettirilmeye çalışılır gibi .. Aynı zamanda hissedilmesi istenilmez gibi .. Dokunmak istememek gibi .. O anda yanağına değen buseyi yoksaymak için duvar örmek gibi .. Tarifsiz bir iç burukluğunun acısı kadar susmak istemek gibi .. Geçeceğine inanmak gibi .. Hiç geçmesin istemek gibi .. Medcezirlere düşüp yalpalamak da gibi ..




Bir kültürdür Türk kahvesi .. Herkesle, her an, her yerde ortak edilesi de değildir aynı zamanda .. Erbabına denk gelmek gerek .. Mütemadiyen, erbabına rast gelip, muhabbeti denk düşürüp keyfine varmak isterim .. Kahve nasıl pişirilir diye sorulsa tarif verip anlatamam ama bunca zaman çokça, keyifle içilen kahveler ikram etmişliğim vardır istek üzerine .. Misafir olduğum yerlerde dâhi bana düşen kutsal görev gibi birşeydir .. Ölçü bilmem, tıpkı ölçüyle yemek yapamadığım gibi .. Göz kararıdır, el yordamıyladır .. Tam da kararında denk düşer .. Ne zamanki tarifle birşeyler hazırlamaya kalkayım elime yüzüme bulaştırırım, olmaz, beceremem, yenmez kıvamdadır hatta .. Zira ikili ilişkilerimde öyledir benim .. Kendime bir tarif belirlersem tam çuvallarım .. Ne yapacağımı bilemem, elimi kolumu koyacak yer bulamam, yerin dibine girerim resmen .. Plânlanmış konuşmaları da beceremem .. Öyle bir saçmalarım ki, saçmalamaya çabalasam o kadar başarılı olamam .. Bir de uykusuzluğun son deminde o kadar güzel saçmalayabilirim anca .. Öyle bir gülme, saçma sapan espri yapma potansiyeline sahip olurum ki, anlatılmaz yaşanır .. Diyeceğim o ki; bir dal kırılmışlık var üstümde tarife uygun davranmaya çalıştığım için, planlanmış olduğu için birşeylerin, kendimden başka bir insan gibi davranmaya kaydığım için .. Onun için yalnızlığa ortak bir Türk kahvesi eşlik ediyor zamansız uyku bölünmesine ..




Bazı zamanlar geliyor yoruluyor insan elinde olmaksızın .. Bir şarkı bile dinlendirmeye yetiyor gibi duruyor kısa bir süre ama yetmiyor .. Öyle bir yorgunluk ki; günlerce haftalarca yıllarca uyusan geçmeyecek gibi .. Bir şefkât kırıntısıyla da diniverecek sanki .. Toplu edilmiş sitemlerin sebebi budur belki hayata .. Şiddete meyyâlim de eskiye dayanır .. Kaldırsam başımı gökyüzüne varana dek çığlık atsam, dönüp kulaklarıma gelmese geri sesim .. Ağzımdan çıkanı kulağım duymasa diye istediğimde vardır .. O anlarda gözlerim dalıp gidiyor engin maviliğe .. Sol yana hafifçe sallanıp eğilen başım, buruk bir gülümsemem, alabildiğine Eyvallah'ı feda ediyorum uğruna .. Küfrü başarabilse dilim hiç çekinmezdi sanırım .. Ara sıra bazı bazı birkaç kötü söz değiyor sonra argo da bir kültürdür deyip söyleyemediklerimi gömüyorum içime .. Biliyorum yalnız değilim, biliyorum tek kişilik değil hislerim, hissediyorum bu satrlar değerken tek bir göze dâhi olsa onaylama şeklinde yukardan aşağı sallanan bir baş olduğunu ..




Heyhât !.. Gün geçiyor, ömr'den gün çalıyoruz .. Asıl merâmım da başkadır üç beş gündür .. Sözlerim tükenmiş, ne diyeceğimi bilmez hâlde debeleniyorum öylece bir mevzuyla alakalı, hayatın devam ettiği kısımdan hariç .. Bir yandan yanında olmaya çalışırken sevdiğim birinin, öbür yandan sıkmamaya gayret göstermeye çalışıyorum .. Zor zamanlarda destek beklemek nasıl birşeydir biliyorum az çok .. Bir yanın tek başına altından kalkmaya gayret göstermek isterken, öbür yanın tanıdık bir çift gözün desteğini arıyor .. Sevdiği, değer verdiği birileri elbet vardır insanın hayatında yer tutan .. Arkadaş, dost, yoldaş, kardeş vs vss .. Şükürler olsun her birinin ayrı yeri, ayrı değeri olan güzel insanlar var hayatımda .. Bir erkek kardeşe sahip kısmetli ablalardan da biriyim aynı zamanda .. Onun kadar olmaz elbet değeri ama ona yakın bir diğer kan bağımız olmayan bir kardeş yerine koyduğum bir delikanlı en ağır imtihanlarından birini veriyor .. Annesiz hayata alışmaya çalışıyor zor olsa da .. Bir haftadır ne yaşadığını bir Allah, bir kendinden başkası bilemez eminim, altından kalkmaya çalıştığı acının eşdeğeri bir acı da yoktur sanırım .. Allah gecinden versin, korusun, yokluğuyla beni sınamasın dediğim annem hayatta .. Bilmediğim bir acıyı yaşayan birine destek olmaya çalışıyorum elimden geldikçe .. Ne kadar doğru davranıyorum bilemiyorum, iyi geliyor muyum, acısı hafiflemez hem de bu kadar taze ve ağır bir ölüm'ken ama bir anlık da olsa sıkıntıların, kalabalığın içinden sıyrılıp, nefes alabildiğini görebiliyorum destek olmaya çalıştığım zamanlarda .. Bunun etkisiyle ara ara, zaman zaman bir mesaj düşürüyorum telefonuna gün içerisinde ona nefes aldırsın diye .. Geri gelen cevaptaki sıcaklıkla doğru yolda olduğumu anlıyorum .. Bunca laf aslında silip götürse keşke tüm yaşananları ama ne mümkün .. İnsan imtihan olmadığı yerden, sınanmadığı acıdan o kadar kolay sıyırabiliyor ki kendini, hayatına kaldığı yerden devam ediyor .. Bir yanda acı, üzüntü, kaybedilmiş hayatlar varken; bir yanda gülüp eğlenen, mutluluktan ayağı yere basmayan hayatlar var .. Düzen böyle işliyor .. Olması gerekenden fazlası değil, tam kararında esasen .. Herşey bir yana; elimden geldiği kadar yanında olmaya çalışıyorum ne kadar doğru olduğunu bilmeden, bilemeden .. Yalnız bırakıp acısını yaşamasını sağlamak mı yoksa ağlayacak bir omuz olmak mı doğru olan kestiremiyorum, ayırdına varamıyorum .. Anlık gelgitlerle içimden geleni doğru kabul ederek öyle davranmaya çalışıyorum ..




Ufacık, anlık bir kırılmışlıkla başlayan kâh acı yanını gösteren, kâh mutlu anını yaşatan hayatın her anına şükrederek es veriyorum gecenin gidişâtına .. Gitgellerine rağmen ruh hâlimin, uykunun derin ve şefkâtli kollarına teslim ediyorum bedenimi .. Uyuyunca geçmiyor, unutulmuyor, acısı hafiflemiyor yaşananların .. Lâkin; herşeye bir süre ara veriyor insan .. Kırılmışlıklarına, üzülmüşlüklerine, mutluluğuna, acısına, huzuruna, adı her neyse yaşadığı duyguların .. Herşeyin bir arası, sonu var nihâyetinde .. Amenna O'ndan gelene .. Sınanılmayan her duygu, tecrübesizlik .. Yaşanılmayan her an yaşamdan bir parça çalış .. Dokunulmayan her kalp bir geç kalış .. Geri dönülmeyen her adım bir nebze kaybediş .. Yaşanmayan, paylaşılmayan her duygu bir gün bir pişman oluş .. Gayrısı herşeye rağmen Allah'a emanet bir beden taşıyış !..





GECE NÖBETİNDEN MEKTUPLAR ..
07Aralık'14 .. 03:08 ..