.. YİNE ZİHNİM OYUN OYNUYOR VE BEN BİR ADIM DAHA UZAKLAŞIYORUM BİRŞEYLERDEN !..

Sevmek ne zor, ne ağır, ne acı .. Ayrı gayrı düşmek bir o kadar boğazı düğümleyesi .. Zaman aşımı sonrası seslerin birbirine değmesi ne buruk ve üzücü .. Bir zamanlar sesini duymadan güne başlamadığın, geceyi sabaha erdirmediğinin gün geldiğinde sesine yabancı olmak .. Tanıdığının aksine cümleler duymak sesinden ve külliyen farklı biriyle karşılaşmak yorucu sadece .. Hem ruha, hem bedene, hem zihne yük demek bu .. Tanıdığını sandığın sokaklarda kaybolmak, her bir köşesinde adımladığını bildiğin arka sokaklarında çaresiz kalmak diyebilirsin adına .. Uzun zamandır tadına bakmadığın yemeğin bu sefer lezzetinin bir başka gelmesi hani genzi yakar gibi, tuzu fazla gelmiş olmalı ki yemekte tuz kullanmadığını bilmeyen ellerden çıkmış sanki o yemek .. Servisi bile ters açmış olmasından da anlamış olman gerek ilk anda ..




Gizli saklı köşelerde saklandıkça, uzaklaşmanın vermiş olduğu bir sonuç olabilir belki .. Tanıdık sesin bu sefer yabancı bir numaradan sana ulaşması zor .. Önceden rehberimden numara silmek zor gelirdi bana .. Sanki sonsuza dek hayatımdan yolluyorum gibi gelirdi o ismi .. Şimdilerde zorlanmıyorum numara silmek hatta bir adım ileri gidip numara engelleyerek devam ediyorum .. Yanı sıra engellenebilecek bilumum yerlerden de sırayla gidiyorum .. Sağlam gerekçe bulmaya çalışırdım önceden kendime engellemek için, nihayetinde kesin bir şekilde yok olması demekti, sesi sesime değmeyecek, iki satr kelâmı ulaşmayacak artık ve ortak bir noktamız kalmayacak ve ortak birşeyle hemhâl olamayacaktık .. Olsun varsındı, bir yerlerde nefes alsın da benden uzak olsundu bazı hislerimi kaybettiğim isimler .. Acımasız geliyor bazen kendi kendime engel listeme bakınca ..




Çok şey öğrendim ben hayata dair bir anda .. İçimdeki çocuk yanımla bakıyormuşum herşeye eskiden .. Daha öncesinden öldürmediğime pişman oluyorum o çocuğu .. Çünkü onun yaşadığı her an ben bağlı kalmışım geçmişe .. Affetmem daha kolaymış birilerini ve kırılganlığım, alınganlığım daha fazlaymış .. Şimdilerde bakıyorum da kırıldığım anlar daha az .. Muhasebelerim hep geçmişe yönelik, yakın zamandan yaşadığım şeyler hiç yok .. Her muhasebe sonunda kapattığım kalemler var artık başarabiliyorum .. Alacaklı olduklarım da ısrarla içimde tüketip bitirmediklerimden .. Son devirleri yapıyorum aslında biliyorum, kapanması da çok uzun zaman almaz .. Uzatmaları oynuyoruz golü atan kazanır demiyorum; nasılsa golü yesem de kazandığım şeyler olacağına adım kadar eminim ..


_____________________________________________________



Çıktığım yolun, birlikte ulaştığımız yerinden sonrasında gelme sakın ..
Düştüğüm yerlerde kendim kalkabilirim uzatma elini ..
Boş yere kandırmışım kendimi, umut bağlamışım sağlam olmayan gemilere ..
Fırtınaya karşı gelmek şöyle dursun, ardımızdayken bile alabora olmuş teknem ..
Bilirim son sözü dalgalar söyler hırçın denizlerde ..
Lâkin boğulmaya niyetim yok daha, boğuşmaya dermanım var ..
Sımsıkı kapadım ya gözlerimi görmemek için, biliyorum açınca bitecek kabuslar ..
Ölü toprağı atılmış hayatımı silkeleyeceğim, güneşle yıkayıp, asacağım ardı dağa, önü denize bakan yerlerde ..
Aklımın kaldığı yerlerden çekip alacağım, eksik kalan yerlerini tamamlayacağım hikayenin ..
Yalan değil, bakışlarım hayallere dikilmiş, gerçeği yoksaymış ..
Derinlerden bir yerlerden duyuyorum sesi, uzak değil ..
Nihayetinde gitmediğim, görmediğim her yer gurbet ..
Kalbim buz gibi havalarda esir kalmış, güneşe hasret ya ..
Gidiyorum hayallerin ortasından gerçeğe ..
Vuslata vuruyor zamanlar hissediyorum ..




İtiraf edemediklerimin acısı oturmuş içerime ..
Suçluları bulmuşluğun sızısı daha sıcacıkken; ifşa edememişliğin ağırlığı omuzlarımda ..
Sessizce uzaklaşmanın cevabı bugün açıklanamazken, bir gün anlaşılır mı ?..
Mevsimler hızla yer değiştirip, tarihler birbirini kovalarken, unutulur mu bir yerinde hızına yetişip ?..
Karanlıklar aydınlığa kavuştuğunda hangi birisi yer alır bugünkü acıların ?..
Bir yanı ölüm bir yanı zulüm olan hayatın güzelliği kaç arşın sürer ki aslında ?..
Ne kadarına yeter bir ömür, ne kadarına yetebilir yetişebilir insan ?..
Beraber olmam olamam dedikleri hayatında yer ederken, arada yaşanan sıkıntıları kim hatrlar ki ?..




Eskiyormuş her insan nihayetinde yenilerine yer açılsın diye ..
Israrla giyilen, en sevilen ayakkabının eskidiği gibi ..
Sahip olmak için çaba harcanan, sabredilen elbiselerin eskiyince yüzüne bakılmadığı, sadece toz bezi işlevi gördüğü gibi ..
Nerde görülmüş ömür boyu eskimeden kalan eşyalar ..
Antika diye değer görenler hariç, hangisine yeterli değer verilmiş ?..
Yıllar yılı aynı sesten dinlenilen şarkı bile vazgeçiliyor yeni bir sesten dinlenince eskisinden ..
Elbet her insan da vazgeçiliyor bir gün,
Hangi kitap yazıyorsa ayrılığın olmadığı sevmeleri, ömürlük yol arkadaşlığını külliyen uydurmadır ..
Merak ederim düşlerle gerçeğin bir arada yaşandığı hayatlar var mı diye ..
Gözünü açtığında devam eden, kaldığı yerden yaşanan ..
Olmaz denilen olur, başa gelmez denilen herşey elbet gelir de,
İnsan kendini vuracağı bir dağ bulamaz ..
Dillere destan da bir hikaye kalır geriye ..
Düşlerle gerçek işte o zaman düşman olur birbirine ..


___________________________________________________



Biraz daha çok ağlıyor birkaç gündür şehir .. Ne derdi var da kendini bu kadar sert vuruyor yağmur kimbilir .. Derdi hiç azalmıyor mu acaba .. Nasıl da bu kadar dermanı kalıyor ki .. Durmaksızın bırakıyor kendini dağa, taşa, denize, toprağa .. Teselli eden olmadığından mı, teselli yeterli gelmediğinden mi çaresizliği .. Bir umut diyor belki anlayan olur yordum kendi kendine .. Ellerimi uzatıyorum pencereyi açıp .. Avuçlarımda biriktirdiğim damlaları izliyorum, ben baktıkça küçülüyorlar, bakışlarımla öldürüyorum sanki onları ve yine teselli bulamayıp çaresizce boşluğa adım atıyorlar .. Sonrası tanıdık düşünceler, anlamını yaşatıyor .. Ben de teselli bulamadıkça boşluğa düşüyorum işte ..




Tüm bunlar yine bir yanılsama sanıyorum .. Öyle olmasaydı, susmuş olurdu beynimdeki sesler ve birkaç saat öncesine kadar yaşananları yoksaymaya başlardı zihnim .. Yine zihnim oyun oynuyor ve ben bir adım daha uzaklaşıyorum birşeylerden !.. Dün çok sevip, bugün daha az sevdiklerimden ya da artık sevmediklerimden, çok önemsediğim halde önemini kaybedenlerden, başarısızlıkla sonuçlanan denemelerimden, yaşarken özlediklerimden misal, ne bileyim olmasını istediklerimden, sanırım acılarımdan, yazmak istediğim şeylerden, konuşma çabalarımdan ve birçok şeyden git gide uzaklaşıyorum .. Ve buna yardım edenlere de en sağlam yerinden bir eyvallah bırakıyorum, kabul etsinler .. Etsinler ki kolaylaştırsınlar işimi ..



GECE NÖBETİNDEN MEKTUPLAR ..
02Kasım'14 .. 03:38 ..