Beylik cümlelerin, ahkâmlı söyleyişlerimin altında kaldım !.. Ezildim, gittim, bittim yer yarılmadı içine giremedim .. Mahcupluğum belli olmasın, görmeyeyim diye kör oldum .. Aslında dere tepe düz gittim bir arpa boyu yol alamadım .. Kaçtıkça uzaklaşırım sandım, kokuna hapsolup yine kaldım .. Sabaha uyanmak için amaçlarım olmadığı günlerde bile, ufacık bir cümlenden umuda tutundum kaldım .. Yoksaydım karşı duranları, ben yine içimde yeşerttim senli hayalleri .. Olsundu .. Bilmesen de olurdu .. Nefes alıyor oluşun bile mucizenin diğer adıydı .. Kirlendim ben .. Üstüme başıma sıçradı kötülerin çamurları .. Ortaya çıkmasın istediğim sırların, esiri oldum .. Ortaya çıkacak herşey, yalanlarım için tedirgin olmayı öğretti hayat bana .. En büyük yalanım sen, en büyük günahım adın bile geçmeyecek şeyler .. Af dileyecek dualarımda sen olsun isterken, kirlettiler, yaktılar, yıktılar içimi .. Kirlendim .. Masum hiç bir yanım kalmadı .. Dudağıma değdi hain izmaritler .. Bedenime değdi paçavra elbiseler .. Kalbime dokundu isyan dolu cümleler .. Gıyabında aldattım seni, af buyur dilediğin gibi tertemiz kalamadım !..
Ufacık yerinden gördüğüm gökyüzüne ulaşabilecek kadar hayaller kurdum sana ulaşırım diye .. Düşlerimde merdivenler uzattım peşpeşe ucunda sen varmış gibi tırmandım .. Gittikçe bir basamak daha uzaklaştım sana .. Bir hayale dayadım merdiveni, hayallere ulaşmaya çalışırken seni görme mesafemi yitirdim .. Bir baktım olduğun yerden kaç kat çıkmışım .. Elimi uzatsam toprağa dokunacak mesafem kalmamış .. Tefsirini yap deseler gönlümün, artık yama tutmaz olmuş delik deşik cümlelerimin ortasını .. Ah deyip, kalbimi göğsümden sökercesine avuçlamışım, ne ten kalmış, ne beden .. Tenime tenime batmış yoksunluk .. Say ki, bir varmışım bir yokmuşum, hikayenin baş kahramanı olamamışım ..
Ne saklayabilmişim en güzel yerinde kalbimin, ne söküp atabilmişim .. Aslında sadece yoksayarak kabullenmeyi denemişim .. İntihara yakın olması gereken ruh hâllerinden, yaşam enerjisi dolu bir portre çizmeye meyletmişim .. Kimseler görmedi, itirafa tabi tutmadım da aksine mıh gibi hatr'ıma kazıdım .. Dudaklarının değdiği alnıma ihanet saydım yağmurları .. Sen öptün diye, yabancı bedenlere değdirmedim .. Islak imza gibi taşıyorum, heyhât bir gün daha uzaklaştırdı kader bizi .. Gün geceyi devretti, ben gün eksiltmeyi tercih ettim yokluğundan .. Omzumda başka başlara yer vermedim, çukurunda bir hayat kurdum sol yanımın, sen gelene kadar emanet bildim .. Vasiyetimdir kelebekler konsun emanetinin yerine kavuşamadan ölürsek .. Bilsinler, bulsunlar ikametini yastığını öpsün gözyaşlarının değdiği yerden ..
Bir ben kaldım içerimden attıklarımla, hoyrat yanlarımla, sevgimin değil, ilgimin azaldıklarıyla .. Öldürdüm acına tuz bastığın yerden kanatanları .. Öptüm en güzel yerinden yaralarının .. Bir ben derman olacakmışım gibi, varsay ki; anandan eksik kalan yerlerini tamamladım .. Gün gelir de yazgımız bir yerde kesişmezse; sözümdür en güzel yerindedir yerin .. İhanet sayarım, başka hayalleri koynuma almayı .. Uykuya dalmaya çalıştığım zamanlar şahidim olsun, bir senle süslemeyi öğrendim rüyaları .. Bir bir sayılacak ihtimal dâhilinde olanlar ve fakat sana hiçbir zaman ulaşılamayacak .. İtiraf edersem, bir gün seni unutmak olsun imtihanım .. Dilime yâr ettiğim dualar karşılığını bulsun, ömr'e yoldaş olalım .. Olur da bir gün kaybedersem aklımı, geçmişimi; geleceğimden alacağım olsun .. Gel o zaman, yeniden tanışalım !..
GECE NÖBETİNDEN MEKTUPLAR ..
28Aralık'15 .. 03:10 ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder