9 Aralık 2015 Çarşamba

.. VE NEYSE EKSİK KALAN; İÇİNDEN GELEN SEN TAMAMLA !..

Bilmediğim dilde şarkılar söylesinler içerime; manasının gizine varmadan bir ezginin peşinden sürükleneyim gideyim .. Bilindik acılardan başka öznelerle bahsetmesin manşetler, sınandığı acının kaybedeni olan her bedene yazık .. Haykırdıkça şiddeti artsa da kırıklıklarının, isyanını bastırmak zorundalığına, sebebi olunmasın umursamayarak kimselerin !.. Herkesin özünde iyi olduğu saçmalığının yerleştirildiği ve dahası buna alıştırıldığı bir dünyanın - ve külliyen öyle birşey olmadığına büyük bahisler ortaya koyabileceğim - kopan gönül kıyametlerinden sonra hikâyelere kahraman edilen isimlerin hâkkı uğruna saygı diyesi geliyor insanın .. Kafa tutmaya gerek de yok tüm dünyaya .. Gözlerim değenler, sesimin çarptıkları, parmaklarımın dokunup vuruşuna şahit cümleleri okuyanlar duysa yeter .. Ve o masum çocuk bakışları, gülüşleri, bir yanı saf kalmış, kötülüklere bulaşmamışların hatr'ına dönüyor etrafımdaki dünya .. Herkes uğruna, birilerine rağmen, olanlardan başka değil; ne pahasına olursa olsun temiz bir gökyüzü var benim küçük gönül dünyamda şu sıralar .. 




Sanki bir masalın en can alıcı yerinden koparılıp alınmış, hayatın orta yerine bırakılmış bir kukla gibi hissediyorum bazen kendimi .. Gerçekliğine inandırmaya çalışıyorum herşeyi, karanlığı bölen bir beyaz perdenin ışığının kırıldığı yerde .. Ardından açıklama yapmadan bitirebildiğim bir cümlem yok, çünkü kuklalar ete bedene bürünmüş değildir gerçeğine inanır herkes .. Duvarlar örmüşler etrafa inanmamak için dikenli telleri de görünmez .. Yırtılıyor elbiselerim, tahtadan kalbimi delip geçiyor teller .. Ve acımasız bedenlere saplandı diye çıkarıp bir köşeye fırlatasım geliyor ara sıra tahta kalbimi, kaldırım kenarında tek başına ağlayan çocuk misali .. Başımı dizlerime yasladığım yerden ufacık bir boşluktan, yine de ıslak gözler görsem, hemen tek tek öpesim geliyor kirpik uçlarından küskünlüğümü unutup .. 




Birilerinin birilerini anlamak gibi bir derdi hiç bir zaman yok .. Deniz kenarına oturup izleyince göremez dipteki kumları insan, soğuk suya girme cesareti de gösteremez .. Öyledir işte ..  İçine girmeden bilemezsin, sadece suratı asılınca da iyi olmadığını anlayamazsın birinin .. Ya çok güler ya da çok konuşur .. Ama denizin kenarından izlenerek bilinmez, dibine gitmeden göremezsin derinliğini, farkedemezsin kıyıdan kumun varlığını .. Farklı da değildi kimseler diğerinden, sadece farklı bakmak, ayrı yere koymak, haddinden fazla, ona ağır gelecek beklenti yüklemek var o yüzden kıyıdan değil, dibinden görür umuduyla .. Belki bir sabaha bir başka uyanırız, beklenmedik değişimle, elinde bir avuç kumu gösteren olur .. Uzun cümleler kurarım çünkü ben etkisi dağılsın diye bir şeylerin o yüzdendir; eksik neyse içinden gelen sen tamamla .. Nasıl olduğunun önemi yok, hangi kelimelerle betimlendiğininde, süslü cümleler beklentisiyle de değil bu, içinden nasıl geçiyorsa; " varsa " en sevdiğin halimle .. Neticede kimseleri suçlamanın mânâsı yoktur belki .. Belki sandığımız kadar değere sahip olacak bünyelerimiz yoktur, sevmeye değecek en ufak bir özelliğimizde .. Bakılsa; kendi hayatımızın dâhi gizli öznesi olduğu gerçeği vardır kimbilir birilerine sitem ederken .. Kayıp şehirlerin, çıkmaz sokaklarının gizli öznesi olmak da daha kolay olabilir; en azından can acıtıcı olmaz .. Kendimizi gerçek özne bilip, kırılan kalbimiz kadar, kırdığımız kalpler vardır belki unuttuğumuz ya da gizli saklı tuttuğumuz bir yerlerde .. Ama inanırım ben; kalbin olduğu yerde harp çıkmaz, mağlup, galip aranmaz ki kırılsa da, yenilse de her zaman hak ettiği zaferi olur bir kalbin .. 




Öğrendim ki; değişen birşey yok aslında gidişâta yönelik .. Sadece insan büyüdükçe yollar gibi karmaşık oluyor cümleleri, kendini korumak için tali yollar seçiyor kendine gönüllü olarak .. İçinde tuttuklarını söylemeye cesaret bulamadıkça güçleniyor kalemi .. Ve ne acı; hiç kimse kendine söylendiğini bilmeden, anlamadan, yutkunduğu yerleri es geçerek kitabına uydurmaya çalışıyor kurduğun cümleleri .. 


Ben durduğum gece nöbetlerinde mektuplarla ortak ettim sevdiklerimi hayatıma .. Sevmeye dair çok şey gelmedi elimden ispata yönelik; böyle bir yol seçtim .. Ben sanılanın aksine sadece kendi hikâyemi yazdım gizli tuttuğum yerden, cesaret edebildiğim kadarıyla .. Ve neyse eksik kalan; içinden gelen sen tamamla .................




________________________________________




GECE NÖBETİNDEN MEKTUPLAR ..
28Mart'15 .. 04:35 .. 






5 yorum:

  1. ..burda dursun..
    https://youtu.be/OMKA3X0guiU

    YanıtlaSil
  2. Kalbim üstünde taşırım .. Gelip gidiyorum yazdıklarımı yollayamadım bi türlü sayende belki başarabilirim ..

    YanıtlaSil
  3. Belki de en güzeli böyle..

    YanıtlaSil
  4. Belki de yazdıklarını yollamalısın. Hem de bu gece..

    YanıtlaSil
  5. Yazdıklarımı yolladım, hem de bu gece .. Ama o gece yazdıklarımı değil, bu gece yazdıklarımı ..

    YanıtlaSil