İzdüşümü yanılsamaysa hayatımızda "değer verdiklerimizin", gördüğümüzle yaşadıklarımızın farklı olması da tamamen aynaların suçu !..
- Sevdim dediğim " hiç kimsenin " suçu yok .. Ki; bugün sevdim dediklerimi 'kimse' saffına koyabiliyorum zorlanmadan .. Bakılmasın 'kimse' dediğime .. Oysa 'kimse' en benimsediğim şeylerdendir .. Nihayetinde; ben birilerinin muhakkak 'kimse'si olmuşum bir yerlerde .. Kendi zihnimle aynamı devleştirmişim minicik bedenler karşımdayken de küçük kalmışım karşılarında .. Güzel görmek istediğimde; gördüğüm gözlere mâna yüklemişim bomboş, donuk baksalar da .. Ve bazılarını bastırdığım duyguların etkisiyle çirkin görmüşüm .. Gizlediğim isimsiz sitemleri de hep kendime etmişim ben aslına bakılırsa .. Zira masum bedenleri suçlamış durmuşum; gururuma yediremediğimden ya da kendimle kavgaya tutuşmaktan korktuğum için .. -
Yo yoo, herkes masum, tüm bunlar içimdeki ayna'nın suçu !..
Sessizliğin kol gezdiği geceler vardır, ürkütür hani insanı .. Böyle bir huzursuzluk, iç sıkıntısı çöreklenir her bir hücrene .. Nedeni sorulsa; en ufak elle tutulur bir cevap bulunamaz .. Korku değildir aslında o, endişe hiç değil, tarifi mümkün olmayan bir buhran hâli .. Lâkin; o nedensizlikler içinde onlarca neden vardır ki; itirafı sessiz gecelerde yapılmaz, yapılmamalı . Çünkü; sessizliğinde bir sesi olduğuna inanıyorum; yoksa bu beynimin içindeki seslerin susmamasının başka bir açıklaması olamaz .. Bi'de bu geceki gibi gecenin sessizliğini bölen bir fırtına hâli var ki; benim asıl korkum böyle gecelerden .. Rüzgârın, yağmurla birleşip sanki ortalığı alabora etmek için el birliği ettiği .. Rüzgârın hoş bir tınısı vardır genelde, aromatik melodiler vardır gibi içinde; bazen ağır aksak bazen de tam dokuz sekiz havasında .. Şakaklarına değer geçer insanın ve tüm vücuduna yayılırcasına bir etki ya da mentollü bir şeker tadında ferahlık verir .. Bu gece ama bir başka .. Uykudan uyandıracak kadar şiddetli; tüm öfkesini, nefretini, kinini kusar gibi de hırçın; bir o kadar da kırılmış sanki birşeylere .. İlk değil elbet böyle bir gecenin ortasında kalışım ve fakat gürleyen her gök sesi sanki kalbime bir bıçak saplıyor, çakan her şimşek damarlarımın çekilmesine sebep oluyor ..
______________________________________________________
Sanma unuttum, sanma vazgeçtim, sanma silindi gitti izler, sanma yenildim .. Sadece ufak çaplı sarsıntılar geçirdim, yıkıldı, virane oldu evim ..
Bilirsin;
İki noktamsın sen benim .. Tek nokta (.) bitişin, üç nokta (...) çözümsüzlüğün arasındaki belli belirsiz devam edişim .. Yani; adres değiştirdin diye mesafeleri önemserim mi sanırsın .. Nefes alma vadesi doldu diye bedenin, ruhun varlığı yoksayılır mı ?.. Haber salarım her gün yağmur değer toprağına, bir dua yollarım değer ruhuna, gözüm dalar iki damla yaş birikir, kirpiğimin ucunda tutarım düşmeyesin diye .. Tek satr'a değdiremedim adını ve iki kelam edemedim bugüne kadar .. Sadece içime kadar üşümem geçsin diye, yokluğunun hırkasını geçirdim üstüme ..
Say ki; vazgeçmeye meyleder beynim, ruhum, kalbim mücadeleden .. İşte o zaman korkarım benliğimi yitirmekten ..
An gelir " Attila İlhan (gibi) ölür " giderim, o zaman hissetmem; yokluğunu, bıraktığın acının bile hazzını, kulağımda yüreğimde içimde her an duyduğum sesini ..
Tut ki; külliyen suçluyum, hatalıyım da; "sen" nasıl sevdin "ben " gibi birini ?..
Diyelim ki; tükenmedi cümlelerim, söyleyeceklerim, anlatacaklarım da; nasıl oluyor da tek kelime edemediğim zamanlar yoğunlukta ve aynı kelimelerle idame ettiriyorum hayatımı ..
Velhasıl; sen sözünde durmadın da; işte tam da bu yüzden bu haldeyiz .. Sen başka alemde, ben başka alemde buluşmayı bekliyoruz ki; bu alemde vuslatımız da yok ..
Söylenecek o kadar çok şey varken; yine kalsın içimde bir yerlerde çözümsüzlükler .. Düşmesin daha adın satrlara ve ben hatr'ımda tutmak için sana dair tüm anıları, yine olağanüstü çabalar harcayayım .. Bir gün bulup o ipin ucunu, peşi sıra varacağım en uca ve biliyorum ki o zaman nokta'ya dönüşecek varlığın(m) !..
______________________________________________________
Kimse'lerin suçu yok hayatıma değip geçen ya da bir yerlerinde yer eden, kalan, giden, alayının varlığının bir suçu yok ..
Tek suçlu ayna !..
GECE NÖBETİNDEN MEKTUPLAR ..
19Ekim'14 .. 03:51 ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder