Kaç beyaz sayfa eskitildi oysa hayat yolunda da seyir defteri sona dayandı .. Ne kadar dayanma gücü tükendi .. Tahammül eşiği aşıldı, dualarımızdan eksilenler bile tarihimizin tozlu raflarında yerini aldı ?.. Kaç cevapsız soru kaldı, nice kapı çarpılıp arkasında kalındı ve fakat hıçkırıklara boğulacak takate yer kalmadı gözyaşlarımızda ?..
Sorgusuz, sualsiz gidişlere ağladığımız zamanlar ardına gün geldi yerini yaşarken özlediklerimiz oldu bir daha hiç olmama ihtimallerine karşılık .. Zor olan sevmek mi, sevince acı yanını görmek mi .. Vazgeçişler mümkün değilken, kaç hataya denk düştü, kaç bahane sürdük öne de bir anda buzdağı ardına kaldı güzel günler .. Giderken hangi günahlara ortak olundu, yükün ağır yanı saklanıldı kendi payımıza da bahar sevinçlerini eksiltmeyi göze aldık, çiçeksiz zamanlarda cezalandırdık birbirimizi ?..
Farkına varıldığı yerde, farkındalık yaratmayı neden göze alamadık da geri dönüşsüz biletler kestirdik ?.. Geceler ağır, koyu karanlıkken unutmak hangi tarafa biçilmiş cezaydı ?.. Peki muhattabı olduğum sorunun açıklamasının hangi satr arasına denk düşer varlığın :
" Çok zor severken birilerini, kabul ederken benliğine nasıl bu kadar çok sevilmeyi başarıyorsun ?.. "
Yitip giden dünler ardına harap olmak biraz çalmaktır geleceğin temiz sayfalarından, kirletmektir haksızca ve fütursuzca .. Anlamı olmayan onca cümleyi birbiri ardına dizmek ve düşünmemektir nereye varacağını ?.. Hayatın devrikliğinden belki cümlelerimin de devrikliği biraz .. Hele karanlıkta kalamamak sanki artık kabuslardan uyanmaların bir sonucudur ki nedeni nedir o kâbusların Allahûalem ?..
Söylenenlere gönlü kapayıp, duymak istenmeyen herşeyi ardına dönebilmektir geleceğe adım .. Güneşli günler görme umudu belki sabaha varır varmaz .. Kara bulut kaplı deniz üstünde bir gökkuşağı beklentisiyle varmak sabaha .. Almış başını giden bir tekneyi izlerken okyanus ötesine ulaşan hayaller kurmak .. Çöl sıcağında yağmur damlası umudu taşımak her daim sol yanında .. Kurumaya yüz tutmuş tüm güllere sevgiyle bakmak .. Tanıdık tanımadık herkese selam vermek bilmediğin, yaşamak zorunda olduğun şehrin sokaklarında .. Acıları hafızadan silip, geleceğe bakma zamanı .. Gelecek güzel zamanlara dair dualar biriktirmek ve ortak edeceğin birileri olduğunu bilmek verilmiş tüm sözler hatr'ına yollar ayrılsa da ..
Kör bir noktaya dikip gözleri gariban hayaller kurmak ve ne olursa olsun çalmamak birilerinin hayatından .. Suskun kalmak, sessiz kalmak, kırmamak ama en sıradan bakışla bile olsa anlatabilmek derdini anlayan bir elin parmağı kadar kişiye .. Ve herkes olmaktansa; kimsesi olmak birilerinin .. Bir yerinden değmek hayatlarına ki iz bırakmış olmak .. Söz etmeye değmez bulduğun iyiliklerin yerini bulmasını dilerken, yenileri için güç bulmaya çalışmak ..
Sessiz harflerle, üçüncü tekil şahıs yada birinci çoğul şahıs kısmına koyduğum kendimle dertleşiyorum en çok sanırsam son zamanlarda .. Hiç beklenilmeyen bir anda çalan telefonun diğer ucunda beklenilene iki kelam laf edememek hali .. Günün çok uzun bir bölümünü unutmak için bedeni uyuyarak geçirmekteyim .. Ömrümün kalan diğer kısmı için; çok büyük beklentiler olmaya devam etme gücü diliyorum kendime .. Telkinlerle dolu, ders çıkararak, birçok kısmını ezber ederek geçiyor işte günler .. Beklenmedik zamanda gelenlere ve sürprizlere karşı da hâlâ temkinliyim nedense ve alakasız düşünceler kısmındaysa fena değilim hâlen .. Bahtsızlık konusunda rakibim olacak birileriyle tanışmadım daha ve oldukça uzun zamandır da yeni birileriyle de tanışmadım zira ..
En can alıcı yerleri hala dalgaya alarak atlatıyorum .. Güçlü olmasam da, zoru başararak güçlü gösterebiliyorum kendimi .. Hem en zoru da o değil miydi ?.. Bir sayfa daha eskitildi ve geri kalan ömrümüzden bir sayfa daha karalamaya başlarken bu dünyadan göçmeye bir an daha yaklaştık .. Daha nice uzun cümlelere yardım ve yataklık edecekken, bir gece nöbeti daha eksik kaldı .. Oysa ne cümleler var biriken içerimde ve sesime değmesini istediğim kelimeler .. O kadar tükenmişliğe uğramış ki bir yanım o gücü bile bulamıyorum artık kendimde .. Damarlarıma bulaşan zehir bile etkisini kaybediyor sanki ve ben sahipsiz bir beden olmak bile istiyorum bazen .. Yine her türlü şeye rağmen yaşamaya devam ederken usulca sığınabilecek bir liman ne zaman bulabileceğim düşüncesi kaplasa da zihnimi kısmetten öte de köy yok bilirim .. Ki bazılarına hep ...'dan öte köy yok .. Hep boşluk .. Tamamlanan onca kelimeye rağmen hep eksik .. Eksik demek bile koca bir boşluk ..
Bir zaman dediğim gibi :
" Hiç !.."
Koskoca bir hiç karşılığı; yaşanmışların, yaşananların ve yaşanacakların !..
GECE NÖBETİNDEN MEKTUPLAR ..
14Ekim'14 .. 02:56 ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder