.. NEFSİ MÜDÂFAAYA GİRİYOR MU TÜM BU YAŞANANLAR ?!..

Nefsi müdafaaya giriyor mu tüm bunlar ?.. Hafifletici sebeplerin ne kendine ?.. Vicdanı rahatlatmaya yeter mi ?.. Bence yetmez !.. Buram buram hissetmesi gerekir bazen insanın hatasını anlaması için, içini rahatlatacak sebepler uydurmakla olmuyor işte .. Üzüntü, acı, hüzün kimsenin tekelinde değil nihayetinde benim de olmadığı gibi .. İstemem de öyle birşeyi .. Çekilmeliymiş dibine kadar o acı, işlemeliymiş en derinlere ve batmak gerekiyormuş benim battığım yerlere .. Ben yaşarken nasıl görünüyordu bilmiyorum ama eminim ki memnun olunacak bir durum değil .. Ben omuzlarından öyle yükler attım ki; bir kenara bıraktım hepsini çünkü en ufak bir hatam oldu mu, var mı diye o kadar yargıladım ki kendimi; anladım ki benimkini bastıracaklar varmış .. Tüm bunları nerden mi biliyorum ?.. Vicdan rahatlığı var ya; öyle rahat uyuyabilme hâli, kafayı yastığa koyduğunda hiçbirşey düşünmemek işte onu yaşıyorum .. Şahsa yönelik değil kesinlikle benim dökümlerim, bazen bir etkilenmişlik, bazen bir çift gözde gördüğüm hezeyan sebep oluyor ve fakat tabi kendimde bulduğum ölçüde, içimi acıttığı yerden .. Bir gün yolu değen herkesin karşısına çıkacağı, canını acıtacağı, gözlerinin dalmasına sebep olması gibi ..



Birini atarken sırtımdan yükün bir diğerini atacak gücü de bulabiliyorum artık kendimde çok garip .. Sanıyorum yeni adımlar atmaya işaret bu ve galiba iyileşiyorum .. İyileşmekten kasıt; içsel dünyamdaki değişim etkileri .. Yavaş yavaş umut etmeye başladım birşeyleri, yeni filizler yeşertiyorum içimde bir yanımı yerle bir ederken .. Değişimin eşiği burasıysa; sanıyorum sabr'ımın mükâfâtını alıyorum .. Somut değişimler var mı ?.. Yok aslında .. Ama inancım var en azından .. Değişecek nokta belki yarın, öbür gün, bir ay sonra, bir yıl belki 3-5 yıl sonra bilmiyorum ki ama bildiğim kambur olan şeylerden kurtulmaya çaba gösterdiğim .. Demek değil ki; bir gün her şey yoluna girdi, rayına oturdu ben sığınağımı öksüz bırakacağım .. Yok öyle birşey .. Kimse'm yokken, ayazlarda kaldığımda, en "ben" gördüğüm insanlardan yediğim hançerlerin izini taşırken, sükûnete büründüğümde, ne hâlde olursam olayım buraya sığındım ben .. Ne kimseler derdimi okuyup üzülsün diye, ne de hâlime acınsın diye ve üzüntülerimi kullanıp birilerinin gözünde değerim artsın diye, kaldı ki birileri benden haberdar olsun diye kendimi buraya atmıyorum ben kendimi .. En sadık dost olduğu için, her hâlimi kaldırabildiği için kimbilir belki bir gün mutluluktan ayaklarım yerden kesilir de o zaman da burda dökerim içimi ..




Telaşım kalmadı insanların beni anlamasına yönelik .. Çünkü ben içimden geleni konuşuyorum - bilenler bilir ki eskiye nazaran öyle azdır ki bu hâl - samimi şekilde hissettiğimi yazıyorum, - birileri itiraz etse de buna - ben fikrim zikrimden, dile getirdiğimden sorumluyum karşımdakinin anladığından değil .. Bunu idrâk edemediğimden yükün fazlası üstüme kalıyordu sanıyorum .. Artık o idrâk noktasına eriştim .. Zerre umurum değil, kim ne yapıyor, ne düşünüyor, ne hissediyor ben böyleyim, bu kadarım ve oldukça sıradanım her zaman dediğim gibi ve küçücük bir dünyam var .. O dünyanın dışında kalanlarla da ilgilenecek, düşünecek durumum, gücüm de yok açıkçası .. O kadar derdim tasam varmış ki ötelediğim bunların farkına vardım .. Belki dertlerimin etkisi azalmıştır o arada üzüldüklerimle meşgulken bilmiyorum ki .. Herkesin kendine göre sıkıntısı, derdi, uğraştığı şeyler, hayat gailesi var .. Kimseye benim hâlim ahvâlimle meşgul olmak zorunda değil .. Öyle bir beklentiye hiç girmedim ama hep öyle lanse edilmiş şimdi şimdi anlıyorum .. Aslında ne saf bişeymişim .. Ortalama her gün bir defa da olsa - ki dahası da abartısız vardır - duyduğum bir cümleyle farkına varıyorum bunun .. "Senin kalbin temizdir .." O benim kalbimin temizliğinden değil çözdüm olayı da geç oldu .. O benim bam telime basma cümlesiymiş .. Her neyse geç de olsa büyüyorum ..




Sorgum, sualim, bir açıklama beklentim olurdu eskiden .. Derdim ki; bir açıklama yapılmalı .. Ve her insana üç şans verilmesi gerektiğine inanırdım .. Ama birinci hatayı yapan, ikinciyi eskaza yapsa, üçüncüyü muhakkak bilerek yapar ki acıtır seni .. O yüzdendir artık fazla tahammülüm yok birçok şeye ve o kadar kredi verecek dermanım ve dönüp dönüp aynı şeylere üzülecek lüksüm hiç yok .. Olan olduğu yerde sağ olsun, gerisi de olmak istediği kadar hayatımda benim en ufak bir talebim yok kalması yönünde .. Nasılsa nefsi müdâfaa ayağına yatacak, kendini aklayacak birşeyler çıkaracak karşıma yada vicdanını rahatlatacak .. Herkes tertemiz, püripak, kirlenmiş olan ben olayım eyvallah .. Karmaşık denklemler çözülecek, oyunlar bitecekse razıyım ben .. Çünkü kendimden eminim zorladığım hiçbirşey yok hayatımda olan, çıkan, değen her kimse .. Ve en ufak talebim olmadığını biliyorum .. Sürekli yanımda birilerini isteyen biri değilim, yalnızken de gayet meşgul olabilecek şeyler bulurum, birilerini sık sık peşpeşe aramam, sormam, sıkmam, işim düştüğünde kapısını çalmam, mesajım ulaşmaz .. Ki bunun sitemi de edilir, canım istemedi, içimden gelmedi diyebilecek cesaretim var artık diyorum .. Hâlâ neyin derdidir bilmem, adım geçirilir böylesi muhabbetlerde ..




Böylesi hafifleme gerekiyormuş bazen .. Senin elin, dilin gitmese de, muhattabını yoksayman gerekir .. İlk defa önce davranan ben oldum garip .. İnsanları olmak istedikleri o çok yüksek görüş mesafemde tutmak istemiyorum .. Bunun için en çok sevdiğim, uğruna çok şey yapabileceğim insanlarda dahil ailem dışında kalanlar yoksaymaya başladım .. Çünkü her zaman derim, kapını kapatınca herşey, herkes dışarda kalıyor .. Biraz'dan fazla müsade ettiklerim oldu sağolsunlar öyle yapmamam gereken dersi verdiler ..



- Beyanımdır kendime .. Düşsel bir yoldaşlık ettiğim isim de gönlüm dışıdır artık .. Haklı sebepleri yarıştıracak durum yok, olsa herkes kendi açısından haklı ve olduğu yerde mutlu olsun, huzurlu olsun .. İstişaresini edecek durum hiç yok kendimle kapım, telefonum, hesabım kapı duvardır .. Kilit vurdum, erişim dışı .. Unutmamak için notumdur kendime .. Arada geri dönüş yapıp başvuruyorum buraya ki unutup saçma sapan şeyler yapmayayım diye .. Ve her insan sınandığı yerden bilir sınavının ağırlığını, zorluğunu .. Ben sınandığım yerden biliyorum, dileyen kusura bakabilir o onun sorunu kendime iyi gelmem, kendimi iyileştirmem gerekiyor önce ve kimseye iyi gelecek hâlim kalmadı ..



Dönüp dolaşıp aklımı, beynimi, kalbimi kurcalıyor .. Nefsi müdâfaaya giriyor mi tüm bu yaşananlar ?.. Hafifletici sebepler var mı ?.. Yoksa tamamen iç rahatlatıcı şeyler mi ?.. Her neyse cevabı ayırt edemiyorum .. Âh'ım asılı birçoğunun boynunda hesabı mahşere kalan .. Hâk katında hesaplaşır elbet .. Yine bana pay kalan eyvallah !..




GECE NÖBETİNDEN MEKTUPLAR ..
22Kasım'14 .. 03:40 ..